|
V A K İ T Y A T S I
|
| 17-10-2008 02:25 AM |
V A K İ T Y A T S I |
Belinay
Moderatör(Vip)
Mesajlar: 4,252
Grup: Moderatör(Vip)
Katılım: Aug 2008
Statü:
Çevrimdışı
Karma Puanı: 167
Karma Ver : 
Ruh Halim:
Level: 48
HP: 35 / 1,194
MP: 1,323 / 1,323
EXP: 77%
Tşk Ettiği Msj Sayısı 3310
1511 Msjda 2404 Tşk Aldı
|
 V A K İ T Y A T S I
Gün çoktan öldü. Güneş ışıklarını topladı. Gece hükmediyor aleme.
Güneşin saltanatı bitti. Işıklar tükendi ufuklarda. Renkler ellerini
çekti
eşyadan. Gül soldu, gün soldu. Göğe yöneldi gözler. Hatırla ki, sen de
unutuluşun kara gecesine yuvarlanasaksın. Bir adın kalacak geriye. Bir
mezar
taşın hatırlayacak belki seni. Belki o da unutacak! Düşün ki,
unutuluşun
koyu karanlığı çökmüş üzerine. YOKLUĞUNA ÇOKTAN ALIŞILMIŞ. Unutuluşun
heten
kanıksanmış. KİMSENİN ÖZLEDİĞİ BİLE DEĞİLSİN ARTIK!.. Gece, gece,
gece...
Sabaha çok var, ışık uzaklarda.
Yokluğun gecesinde adın bile unutulmuşken, kimden medet umarsın sor
kendine? Kim sana hayat vermişse, kurumuş kemikleri de toplayıp
dirilten O
elbette! Hiç akşamı olmayan bir sabaha uyanmak üzere girdin ölümün
gecesine;
kendine söylesene! Söyle kendine, söyle kendine ki, çoklarınseni
unuttuğu bu
gece, herkesi unutup sen de O' nu hatırla! Söyle kndine ki, çoklarının
ışıklara kanıp sahte renklerin kuyularına daldığı bu gece,
Rabbini an,
Rabbine kan,
Rabbine uyan!...
|
|
| 17-10-2008 02:25 AM |
|
|
Tşk Edenler |
melisa (17-10-2008 02:57 AM) |
| 17-10-2008 02:56 AM |
Cvp: V A K İ T Y A T S I |
melisa
herşeyimsin bitanesi
Mesajlar: 1,567
Grup: Özel Üye
Katılım: Jul 2008
Statü:
Çevrimdışı
Karma Puanı: 127
Karma Ver :
Ruh Halim:
Level: 33
HP: 8 / 815
MP: 522 / 1,218
EXP: 61%
Tşk Ettiği Msj Sayısı 731
535 Msjda 720 Tşk Aldı
|
Cvp: V A K İ T Y A T S I
Gün çoktan öldü. Güneş ışıklarını topladı. Gece hükmediyor aleme.
Güneşin saltanatı bitti. Işıklar tükendi ufuklarda. Renkler ellerini
çekti
eşyadan. Gül soldu, gün soldu. Göğe yöneldi gözler. Hatırla ki, sen de
unutuluşun kara gecesine yuvarlanasaksın. Bir adın kalacak geriye. Bir
mezar
taşın hatırlayacak belki seni. Belki o da unutacak! Düşün ki,
unutuluşun
koyu karanlığı çökmüş üzerine. YOKLUĞUNA ÇOKTAN ALIŞILMIŞ. Unutuluşun
heten
kanıksanmış. KİMSENİN ÖZLEDİĞİ BİLE DEĞİLSİN ARTIK!.. Gece, gece,
gece...
Sabaha çok var, ışık uzaklarda.
Yokluğun gecesinde adın bile unutulmuşken, kimden medet umarsın sor
kendine? Kim sana hayat vermişse, kurumuş kemikleri de toplayıp
dirilten O
elbette! Hiç akşamı olmayan bir sabaha uyanmak üzere girdin ölümün
gecesine;
kendine söylesene! Söyle kendine, söyle kendine ki, çoklarınseni
unuttuğu bu
gece, herkesi unutup sen de O' nu hatırla! Söyle kndine ki, çoklarının
ışıklara kanıp sahte renklerin kuyularına daldığı bu gece,
Rabbini an,
Rabbine kan,
Rabbine uyan!...
çok güzelmiş insan okumaya doyamıyor canım
|
|
| 17-10-2008 02:56 AM |
|
|
Tşk Edenler |
Belinay (17-10-2008 03:53 AM) |
